بر خطيب واجب است ابتداء براى خواندن دو خطبه نيّت كند و نيز واجب است آن را به عربى و اجزائش را به ترتيبى كه گفته شد بخواند و نيز اجزاء نامبرده را پشت سر هم بجاى آورد . و همچنين لازمست خطيب در صورت قدرت بطور ايستاده خطبه را بخواند و بين دو خطبه نشسته و محتويّات خطبه را بمستمعين بشنواند بطوريكه عدد معتبر از آنها كه پنج يا هفت مىباشد تمام بشنوند و نيز طهارت از حدث و خبث در حقّ وى واجب است اگرچه بعضى آن را لازم ندانسته‌اند ولى رأى صحيح اعتبار آنست و نيز خطيب بايد داراى ساتر باشد . و سپس مىفرماين : دليل بر اعتبار تمام اين امور اتّباع از صاحب شرع است . قوله : و يجب فيهما : يعنى دو خطبه . قوله : و الجلوس بينهما : يعنى بين دو خطبه . قوله : فى اصحّ القولين : قائل اينقول از قدماء مرحوم شيخ طوسى در كتاب مبسوط و خلاف بوده و در مقابل ايشان مرحوم ابن ادريس اشتراط طهارت در خطيب را نفى فرموده است . قوله : كلّ ذلك للاتّباع : مشاراليه [ ذلك ] امور مذكوره يعنى نيّت و عربيّت و ترتيت بين اجزاء و غيره مىباشد و مقصود از [ اتّباع ] پيروى از صاحب شرع مبين مىباشد . قوله : و اصغاء من يمكن سماعه : كلمه [ اصغاء ] يعنى به گوش رسانيدن . قوله : و ترك الكلام مطلقا : يعنى واجب است در اثناء